23.02.2009:

Soms is het echt even flink broeden, ik heb een idee, maar de woorden lijken maar niet te komen.

Gebrek aan inspiratie. Heel frustrerend, soms lukt het gewoon niet.

En ja hoor, dan sta ik in de supermarkt, lig onder de zonnebank of zit op het toilet en dan ineens komen ze: de woorden. En dan als een razende pen en papier zoeken om net die ene leus of zin op te schrijven.
En dan is het goed, dan komt het als vanzelf, de woorden stromen langzaam mijn hoofd in en vormen zich na enig gepuzzel tot een tekst.  En dan rammel ik er zo drie, vier achter elkaar uit. Maar als je zit te wachten op inspiratie, ’t is om gek van te worden. Echt. Dan ben je blij met een goed liedje, je zit in de energie van het nummer…niks.

Zo heb ik ooit een keer 3 uur zitten te typen zonder resultaat. Killing. Als ik het nu niet voel, ga 'k gewoon wat anders doen. Maar als het er wel is, dan moet ook alles aan de kant, ik laat mijn kar midden in de winkel staan, ik ren zonder kleding van de zonnebank naar huis en verlaat desnoods het toilet zonder af te druppelen…

Dus mocht je me ooit lekker naakt over straat zien rennen, stoor me dan niet. Ik ben bezig met een tekst…

13.02.2009:

Het is vandaag vrijdag de 13e en is er nog niks heftigs gebeurd, los van een gesneuveld kurken onderzettertje, waar een van onze ‘bitches’ zo nodig haar scherpe tandjes in moest zetten. Het is een drukke week, deze week , de telefoon rinkelt in Hilversum heftig en da’s een goed teken. Er zijn veel aanvragen, en de meeste aanvragen worden definitief geboekt. Mooi. Werk aan de winkel, dus.

Een poos terug ben ik gevraagd om auditie te doen voor de rol van Fonsie, voor een commercial van KPN. Op zich interessant, omdat je in korte tijd een MEGA publiek bereikt. Na een korte vergadering hebben we er vanaf gezien want na het lezen van het script, ja allemaal heel officieel, vonden we het idee zo goed, dat ik, mocht ik al geselecteerd worden, het niet zag zitten om de rest van leven nóg een bijnaam met me mee te sleuren. Ik vind Joris, Joppie (zo wordt ik nog weleens genoemd door sommigen), Boris en Dikke T. eigenlijk wel genoeg.

Je weet het zelf, Fonsie is een dikke hit geworden en de acteur/zanger Albert van Benthem vaart er wel bij. Ik kwam Fons gisteren tegen in Tilburg, het was niet normaal, echt een volksheld. Lachen.  Fons genoot zichtbaar van het succes en hij kon er goed mee omgaan. Wat een waanzin, echt geweldig. Hij moest net als ik figureren in de nieuwste clip van collega Frank Verkooyen. ’t Was heel gezellig en ik heb weer veel Tilburgers gezien, die ik al een tijdje niet ontmoet had. Even bijgekletst, veel foto’s gemaakt en vooral erg gelachen.

Het was bloedheet binnen, en naar mijn idee hadden ze me iets te snel nodig voor de camera, ik was nog niet helemaal geaclimatiseerd, maar goed. Camera aan, knop om. ’t Is net of je de bühne opstapt.



Mijn maatje Robin was mee, en onderweg hebben we vreselijk gelachen, gewoon stom lullen. Konden we bij Amersfoort de snelweg niet op, de afrit was voor onderhoud afgesloten, dus maar via Hilversum, natuurlijk verkeerd gereden…Maar goed, hij was om 00.00 uur jarig, dus ik heb gezondigd met een McDonalds, en ik ben niet eens aangekomen. Heb trouwens de helft weggegooid, kon er niet echt van genieten. Het is toch geweldig, wie had dat gedacht. Ik en eten weggooien. Het kan, het kan.

30.01.2009:

Zo, het eerste gedeelte van 2009 is alweer voorbij. Half Nederland is aan het niezen en snotteren, en natuurlijk heb ik mijn portie ook weer gehad. Toch klonk mijn stem vanmiddag in de studio weer helemaal goed, ik heb me lekker uit kunnen leven. Toch klonk mijn stem vanmiddag in de studio weer helemaal goed, ik heb me lekker uit kunnen leven.

De opnames van mijn nieuwe album zijn in volle gang. Echt heerlijk om weer nieuwe dingen te maken. Terwijl  ‘Brandende harten’ overal nog stevig gedraaid wordt, heb ik ook wel weer zin om nieuw materiaal uit te brengen. ‘k ben weer een stukje ouder en wijzer, dus de plaat zal ook wel weer anders klinken.

Naast anders klinken is mijn look ook een beetje veranderd, ik ben flink wat kilo’s afgevallen, iets waar ik heel bij mee ben. En voor het eerst, ik ben weleens eerder 15 kg kwijt geraakt, zie ik in de spiegel niet meer die dikke jongen maar gewoon mezelf, zoals ik er nu uitzie. En daar ben ik heel tevreden over, voor het eerst sinds jaren.

Mijn boekingen lopen lekker door en mijn werkgebied, voorheen voornamelijk beneden de rivieren, breidt zich uit. Ik heb veel besloten optredens, en dat vind ik fijn. De mensen waarderen mijn liedjes en mijn stem, en omdat ze ja zelf boeken sta je zo dicht op je fans dat het enorm stimulerend werkt. Ik heb dit echt nodig, het geeft me zoveel adrenaline. Heerlijk.

Tot gauw ergens in het land!

11.06.2008:

Mijn optredens lopen lekker door, en Mike’s zaak gaat ook heel lekker.
Ik heb een familie om me heen verzameld die dezelfde levensinstelling hebben als ik: Leven, en laten leven! Mijn platen slaan aan, mijn fanbase wordt groter en mijn kledingmaat kleiner. (I know, slaat nergens op in één zin, maar het zijn beiden dingen waar ik al jaren van droom.) En nu mijn nieuwe album nog volop draait, gezien de huidige markt aardig verkoopt, mag ik alweer de studio in voor een nieuw album! Met weer mijn eigen ideeën, mijn eigen brouwsels, mijn gevoel. En da’s een heerlijk gevoel.

Afgelopen zaterdag heeft Mike zijn 30ste verjaardag gevierd. We hebben een leuke zaal afgehuurd en met een man of vijftig flink de beest uit gehangen. . Toen bleek dat de vrouwen de mannen aan mochten kleden, werd er niet geaarzeld, het was een dolle boel. We hebben erg gelachen!

Zondag had ik een optreden in ‘de Lieve Lente’ in Oisterwijk. Ze hingen er met de benen uit, er werd extra personeel opgetrommeld, er was te weinig ruimte, bloedheet, maar de sfeer was top. Ze zongen alles mee, en ik heb echt genoten. Er waren weer veel bekende gezichten, dus nog even lekker gekletst met dezen en genen. Echt een kick dat de liedjes die je zelf bedenkt aanslaan bij een breed publiek, we zaten op de terugweg met een BIG smile achter het stuur!
Vanavond opnames voor ‘de Regiotap op Stap’ in Dalfsen, ik heb er zin in!

17.03.2007:

Gadver, 07.00 uur en klaarwakker! Op mijn vrije maandag. Heb nog maar niet in de spiegel gekeken, want volgens mij zou mijn hoofd niet misstaan in een enge film. Je kan niet alles hebben, zeg ik met mijn relativerende ego. Én een goed figuur én als Mr. Universe je bed uitkomen…
Maar goed, over een uurtje, na een likje Clarins en een dotje Biotherm, zal alles  weer samen trekken tot een acceptabel geheel.

Gister een hele leuke dag gehad, los van het feit dat ik nergens mijn autosleutel kan vinden. Gister had ik hem in mijn hand en tien minuten later…spoorloos. Ik heb direct een mail gestuurd naar de redactie van Spoorloos, want met sleutels ben ik net Hans Klok. Echter mislukt het terug toveren bij mij altijd. Al heb ik wél het sleuteltje van de brievenbus terug gevonden. Na 3 weken…
Mis inmiddels twee vingers door het door de gleuf leeghalen van de bus, snap niet dat ik dat spelletje met die grijpers op de kermis vroeger zo leuk vond.

Gistermiddag opnames gehad voor Hart voor Muziek. Lekker even bijgebept met collega’s, en dat was leuk. Ik ben 6 kilo kwijt en kreeg veel complimenten over hoe ik eruit zag. En da’s genieten want de laatste jaren kreeg ik bijna wekelijks te horen dat ik zo dik was geworden. Niet echt leuk, als je daar zelf al van baalt. Maar goed, in de eerste plaats doe je het natuurlijk voor jezelf, al zijn die complimenten uiteraard een enorme bron van motivatie. Helemaal als je ze krijgt van mensen waar je het echt niet van verwacht.

Had me ook nog even in het nieuw gestoken, wat bij mij gelijk staat aan een aderlating. Jezus wat zijn mooie kleren duur! Nou vindt ik alles duur, behalve leven. Ik geef op straat en in de supermarkt met gemak geld uit, maar kleding…Terwijl ik eigenlijk heel ijdel ben. Koop liever drie shirts van 70 euro dan een van 199 euro.

moet doen. Volg je het nog?

Vorig weekend echt een super weekend gehad. Eerst in Berkel-Enschot, in café de Bron, was druk en gezellig. Er was een hele club fans, die woord voor woord alles meezongen. Echt leuk! Flink wat foto’s gemaakt, natuurlijk even lekker gebabbeld en onwijs gelachen. Wat een zot zooitje daar! Op de foto mijn fans Mark met zijn vriendin, en natuurlijk het toonbeeld van Hollands welvaren, me!

Maandag voor RTV 10 naar Riethoven gereden. Daar had ik met Vivian Boelen, wat een sex-appeal  trouwens, geen klassieke schoonheid, maar zo’n klasse en uitstraling, gewoon een tof wijf, een interview. Was heel leuk, de ontvangst was prima, het gesprek serieus met hier en daar, hoe kan het ook anders, een beetje onzin. Lekker dagje gehad. Op de terugweg een beetje file, maar toch net weer genoeg om je flink aan te ergeren. Dus in Nijkerk maar even restaurantje opgezocht, even een heerlijke biefstuk in ‘den volle buick’ geschoven en na een glaasje rood weer langzaam ingevoegd op de A28.
Rest van de week me een slag in de rondte gewerkt in de salon, ben blij dat het vrijdag is, nog 1,5 dag en dan weekend, klussen in de badkamer. Lekker een vrij weekend. Open haardje, berenvelletje, alleen die mitella zit nog in de weg…

24.02.2008:

Terwijl de rest van onze huishouding nog in diepe rust is, ben ik al druk bezig. Vin’k soms best wel lekker, even helemaal alleen opstaan, ’s ochtends vroeg. Geen lawaai, geen telefoon. 

Vandaag overdag lekker vrij, vanavond werken in Berkel-Enschot. In café de Bron mag ik de boel op de kop zetten. Er komen een aantal fans, da’s altijd leuk! Vandaag een beetje aanrommelen, wil nog even een liedje afmaken, want van de week in de studio heb ik het refrein al ingezongen, maar was ik met de coupletten nog niet helemaal klaar, dus die staan erop als ‘lalala’.
We zijn aan het demoën met nieuwe dingen. Er komen nog één of twee singles van het album ‘Ware Liefde’, terwijl we nu alweer bezig zijn met nieuwe stukken! Binnenkort Regiotap, Hart voor Muziek, interview bij RTV 10, allemaal voor de nieuw uit te komen plaat. Best een moeilijke keuze, trouwens. Je hebt zelf je favorieten, toch kies je altijd de nummers waarvan je denkt: ‘dit vindt het publiek leuk’. En dan heb je nog een heel team om je heen, die hebben ook allemaal een mening! Gelukkig liggen die vaak heel dicht bij elkaar. Da’s het voordeel van een lange samenwerking. Je kent elkaar door en door en dat heeft enkel voordelen.

Mike wordt in maart 30, hij is druk bezig met het voorbereiden van een feest. Zo’n superfoute discoparty, met veel opsmuk en glitters. De kaarten hebben we laten drukken, en zelf een beetje aangekleed. Ziet er heel leuk uit. Nu nog op jacht naar de juiste outfit, dat moet natuurlijk precies zo en niet anders… Wordt weer winkel in, winkel uit. Er zijn ergere dingen.

De badkamer is bijna afwerk klaar, de meeste

12.02.2008:

Daar zijn we weer. Het is hier echt nog een zootje!



De badkamer heeft even stil gelegen, ik werd helemaal duizelig van die tegeltjes. Had gewoon het idee dat ik midden in de 70’s was terechtgekomen. Wat een lelijke tegels. Omdat we zoveel mogelijk zelf willen doen, wat zijn we weer prijsbewust, moet alles tussendoor. Maar goed, het sanitair is gekozen, de tegels zijn uitgezocht. Nu kunnen we dus weer verder. Heel fijn want een rond bad, rechtop tegen de muur, midden in de slaapkamer, ’t is niet echt wat…maar goed dat we ’s nachts met gesloten ogen liggen te slapen.

Ondertussen hebben we ‘ook nog even’ de studio een flinke update gegeven. We hebben nieuwe soundmodules gekocht. Dit betekent eigenlijk dat we een heel orkest (helaas zijn live muzikanten te duur!) uit een kastje halen, en daar zijn heel veel soorten van, met heel veel instrumenten, met heel veel knopjes voor heel veel effecten en heel veel mogelijkheden. Dus een boel werk om alles te verkennen, de geluiden te selecteren die je bij je ‘sound’ wil voegen. Het wordt allemaal nog mooier van klank, waardoor we toch weer een treetje hoger komen.
Leuk om mee te stoeien, je sound verbeteren is toch vrij ingewikkeld, omdat je toch een beetje wil blijven bij het geluid waar het publiek aan gewend is. Het moet herkenbaar zijn, en dat is toch in de eerste plaats je stemgeluid.

Verder ben ik heel erg bezig met mezelf, een soort van spirituele ontwikkeling. Daar heb ik nu de tijd even voor, al is het in de zaak van Mike wel lekker druk. Sommigen vinden al die zweverigheid gelul, de ander kan er niet zonder. ’t Is eigenlijk net als patat, de één wil ‘em met, de ander met pindasaus en velen met allebei…

Ik heb ook dit jaar weer van de carnaval genoten. Ik vind Eindhoven sowieso al een super stad, maar carnaval maakt het gewoon extra leuk. Al die mensen, in de meest vreemde kostuums, zo lam als ’t maar kan. Heerlijk. Ik vind het ieder jaar weer een warme deken die om je heen slaat. Bij ‘Ware liefde’ braken ze de tent af. Heel gezellig.

13.01.2008:

Zo, de eerste week werken zit er weer op!

Het was druk in Mike’s  zaak, en da’s natuurlijk  lekker thuiskomen. We hadden Johnny Heitinga, voetballer bij Ajax, zijn moeder is een vaste klant van ons, van de week te gast. Lachen, want onze meiden, de dames die bij ons werken, waren er niet, en die baalden…

’t Is net of we niet weg zijn geweest, al hadden we wel moeite om op tijd te komen. Opstaan ging een beetje moeilijk. Ik knap weer lekker op, af en toe een bijna dood ervaring, omdat ik stik in een heftige hoestbui, maar dat gaat dankzij mijn Spaanse hoestdrankje ook beter. Dus vrijdagochtend samen met André de schuur maar eens opgeruimd, want daar kon je geen poot doortrekken. Alle gereedschap gesorteerd, niet het leukste werk, maar goed…Stellages aan de wand, kratten erin, labels erop. Het was een beetje ‘Opruimen met sterren’, Dré bracht de sfeer en ik brak hem weer af. Zweet voor de kop, terwijl we tweestemmig  het morbide duet ‘De Vlieger’ galmden.

Vandaag even met de meisjes naar het bos, kunnen ze even bijkomen van het spel wat ze de hele week al spelen. Ze doen namelijk ‘oraal tikkertje’. Mo is loops geweest, in onze vakantie, goed gepland trouwens, en Murphy vind het super interessant, dus je kunt je voorstellen dat ze veel plezier beleven aan intiem polonaise lopen…We haalden ze steeds uit elkaar, maar na de duizendste keer is de motivatie als ‘snee’ voor de

06.01.2008:

Gelukkig nieuwjaar! ‘n Beetje laat, ik weet het, maar om nou ook nog vanuit Spanje te bloggen, gaat me iets te ver.

Maar serieus, ondanks wat tegenwerking ,ik heb een topreis gehad! Super-de-luxe hotel, bediening aan het water, prima keuken en een club gezellige reisgenoten. Die overigens, net als Mike en ik, niet vies waren van gastronomisch genieten, terwijl de dorst ernstig gelest moest worden. Echt, als je ooit naar Playa del Ingles gaat, en je budget laat het toe, Riu Palmeras is een top hotel. Wel een beetje kak en decadent, maar voor een vakantie prima uit te houden.



De reden dat we naar Gran Canaria gingen was feestcafé het Plein, ik werd uitgenodigd hier te komen zingen en het was heel gezellig. Zanger William, Lucas en Gea, de Deurzakkers en Koos Alberts waren ook naar het eiland gevlogen om tijdens de feestdagen op te treden. Het was een dolle boel, vooral oud en nieuw was een spektakel! We hebben lekker gefeest, geen straf om onder zulke omstandigheden te moeten werken.

Weer wat fans opgedaan, lekker gezongen met een ploeg vakantiegangers uit Spakenburg, met Grietje, Grietje en Alie uit Hoogezand-Sappemeer én met tante Annie uit Tilburg die het spontaan aan d’r longen kreeg van de Benjamin van het hele spul! Ria was er ook, die ging helemaal uit haar dak en dat werd door de aanwezige mannen zeer gewaardeerd, al had ze dat eerst niet helemaal door! En ik?

Ik heb direct de eerste week van het nieuwe jaar lekker aan de stuff gezeten. Ik ben op Gran

ze kenden al mijn liedjes en bij de tweede keer ‘Ware liefde’ ging het dak eraf. Leuk om nog even voor mijn vakantie zo’n lekker optreden te doen. Buiten hingen posters, ze hadden veel aan de PR gedaan. Alles klopte. Zo hoort het.

Ik wil iedereen voor einde van het jaar natuurlijk nog even mijn wensen voor het nieuwe jaar mee geven. Nu ben ik eigenlijk tegen kerstkaarten en al die shit, omdat ik iedereen het hele jaar door het beste wens, en niet alleen in december. Ik zou zeggen, volg je hart, geniet van het leven en haal alles eruit wat erin zit. Dat doe ik ook, en dat bevalt me heel erg goed!

Ellis, bedankt voor je optimisme, wijsheid en dat je er altijd voor me bent. You mean the world to me! (’t Is alleen jammer dat je altijd gelijk hebt!) Ben en Karin voor jullie muzikaliteit, passie en ’t harde werken. Dat we dit jaar nóg mooiere dingen mogen maken. Dennis en Renske, bedankt voor het geduld en het onderhouden en verzorgen van de website! Het is een goed gevoel om zulke vrienden te hebben. Mike, zoals jij is er maar één, en da’s maar goed ook ;-)
 Love you, tsssss. En voor alle fans, echt het aller-, allerbeste in 2008!

12.11.2007:     

Ik heb weer veel te veel vertellen, want het is echt een topweek geweest. De reacties op het album, hij ligt inmiddels in de winkels, zijn ronduit goed. Het ziet er top uit en nu de reacties langzaamaan binnendruppelen wordt mijn bui steeds blijer. ’t Is toch opnieuw weer een droom hoor, een album. Een single is ook super, maar een album is gewoon het einde! Moet er ook steeds even naar kijken…stom, hè? Maar goed, de 6e was ik jarig en wat was nou een mooier cadeau. Eigenlijk zou het album pas donderdag geleverd worden, maar ik had geluk!



Drukke week gehad, vrijdag was een topdag in de salon, er was een jaarlijks gala en dit is een van de drukste dagen van het jaar in de zaak.

We hadden catering, susisan.nl had de lekkerste exclusieve hapjes, en er was (gelukkig niet zo’n hele droge) champagne. Het was hard werken, maar wel enorme lol gehad. Veel uren in de zaak

07.10.2007:

Jezus, wat is deze week voorbij gevlogen. Ik moet gewoon even heel hard denken, wil ik me alles helder voor de geest halen. Zaterdag echt een heel leuk feestje gehad in Goirle, een privé feest bij mensen in de tuin. Prachtig huis, schitterend interieur, maar bovenal lieve mensen. In het ‘normale leven’ kost het me flink wat consumpties en een paar uur lullen, maar bij deze mensen was het anders, ik zat binnen vijf minuten in de slaapkamer! En daar lag een heel klein, lief meisje van één te slapen, nou ja te slapen, volgens mij wil ze later zelf de showbizz in, want ze wist iedereen te boeien met haar kraaloogjes en lach. Wat een heerlijk, vrolijk ding. Twee uur thuis, redelijke tijd, dus ook op tijd er weer uit om foto’s te maken voor de single en het album.

Met fotograaf Dennis en gevolg even een rit gemaakt door de mooie omgeving om wat plaatjes te schieten. 291 plaatjes, wel te verstaan. En na een middagje eindeloos lachen, uitgetoeterd worden door passanten, blauwbekken in het Drentsche land konden we een selectie maken. Van de 291 foto’s zijn er 4 (jawel, 4!) door de commissie goed gekeurd. En dat houdt in: kin in de goede positie, geen wallen, buik in, open ogen, ontspannen gelaat, kraag en jasje goed, én natuurlijk een stralende lach. Doodvermoeiend, maar het was wel gezellig. Daarna nog even naar ‘Feng Sheng’ geweest om na het harde werken ook nog even te ontspannen.

Verder de hele week bezig geweest met de hoesontwerpen voor de single en het album. Dit

29.09.2007:

Ik heb eindelijk de smaak te pakken, ik begin nu echt in rap tempo gewicht te verliezen.



Ik heb me nog niet gewogen, maar ik verwacht maandag onder de 100 kilo te zijn en dat is voor mij al weer heel lang geleden. Echt een mijlpaal.
Gisteren, we waren om half zeven thuis van de

zaak, in plaats van patat met dubbel mayo en één of twee snacks, worteltjes met een mager dipje, reepjes paprika met dip, stokbroodje met light spread, augurken in ham én mini groente loempia uit de oven. Een soort van buffet, maar dan niet ‘verboden’. Dus geen patat mayo/pinda, en twee snacks.

Wel even wennen, maar ook erg lekker. En je hebt het gevoel dat je jezelf verwend, omdat alles zo gezond is. En het scheelt in de kosten, want toiletbezoek en dus het gebruik van water en dat spul waar ook koning, keizer en admiraal mee vegen wordt minder. Wel lachen, ik betrapte mezelf er gisteren op dat ik de hondenbrokken van onze honden heerlijk vind ruiken. Dit was me nog niet eerder opgevallen. Zo zie je maar, er gaat een wereld voor me open.

Was vanmorgen al om 05.30 uur klaarwakker. Vol energie! Vanmiddag maar even slapen, vanavond weer naar Brabant, dus: wordt vervolgd!

Wat een heerlijke dag. In de zon ‘Komt er een vrouw bij de dokter…’ uitgelezen, wat een heerlijk boek. Ik hou van Kluun. Eerlijk, oprecht, menselijk. Een aanrader.

Ik voel me belabberd en toch niet, hang tussen griep en zware verkoudheid in, maar ik voel me desondanks top.
Mijn zus is van vrijdag op zaterdag van een meisje bevallen. Robine, echt een heel mooi klein kindje, al begrijp je dat ik in dit geval, shoot me, niet objectief ben. Dus om half vijf ’s nachts ging de telefoon, mijn zwager. Nou weet ie dat ik normaal niet echt vriendelijk reageer als iemand me stoort in mijn slaap, echter was ik nu heel erg boos geworden als ie niet had gebeld. Ik heb niet meer geslapen, slechts lichtjes gedommeld met in mijn hoofd een uitgeputte zus, bezweet doch zielsgelukkig. Zo’n middelmatige GT/ST scène, vreselijk.

Ik heb echt diep respect voor de vrouw in het algemeen, en zeker voor mijn zus, die vreselijk kan piep’n (inderdaad, net als ik) bij gezondheidsklachten of een matig hoestje. Ze is er nu wel van overtuigd dat er geen derde komt. Vind ik prima, twee kinderen kunnen we wel aan als suikeroom, en we hebben ook nog familie aan Mike’s kant. En aangezien de hetero kant van de familie er ‘wel van houdt’, komt dit in mijn opinie zeker goed uit in de aankomende jaren. Het moet voor ons ook leuk blijven, tenslotte. Dus gister zat ik in een verbouwd huis (meer ruimte voor het kroost) te kijken naar mijn zus met een zogende baby. Heel apart. Voor ons niet weggelegd. En da’s wel raar. Zit er niet op te wachten, maar toch. Niemand om je levenswijsheid aan over te geven. Geen ‘eigen bloed’ om je bezittingen aan na te laten. Niemand die ons komt zeggen dat die Gucci brillen écht niet meer kunnen als we bij de ingang van

mijn hand. Da’s niet zo moeilijk, als je het kan. Het moet gewoon kloppen, beetje puzzelen met het rijmwoordenboek, en vooral niet gestoord worden. Een songtekst moet ‘lekker bekken’ (voor de lichamelijk ingestelde lezers: ik heb het hier niet over een intieme Franse zoen, ik bedoel dat de woorden makkelijk uit je mond moeten komen).

Nee, het grootste probleem bij het maken van een album, is het vinden van de juiste liedjes. En daar heeft iedereen problemen mee, gezien de vele covers van covers, van collega’s hun collega’s. Ik heb me echt gék gezocht naar goede liedjes, tot diep in de nacht, tot op het punt van ‘bijna echtscheiden’. “Kom je nou nog eens achter die rot computer vandaan?”. “Ja schat, ik kom zo-hoor! Ik heb nu echt weer een héél goed liedje gevonden...”. “Zucht!”.
Af en toe even de schakelaar in de meterkast omzetten is slecht voor het aanleggen van je repertoire, maar stukken beter voor je huwelijk. Maar goed…als je eenmaal weer iets goeds aflevert…zo gelijmd. Niets werkt beter dan je partner de primeur geven van je nieuwe liedje.

Het album wordt heel gevarieerd, van zware dramatische ballads (hou ik erg van!) tot lekker luchtige levenspop, dansbaar. Ik denk dat het heel divers is en voor alle leeftijden. Ik heel ben benieuwd naar jullie reacties, als het zover is!

27.08.2007:

Ik zal jullie weer even bijkletsen want het is een rustige week geweest. Vorige week gezongen in (wederom) Tilburg. Erg gezellig, de mensen gingen lekker uit hun dak en dan heb je zelf ook plezier.

Zondag was ik echt gebroken, toch wel genoeg slaap gehad, dus geen idee waar het aan lag. En zo is het de hele week een beetje gebleven eigenlijk, veel plannen, maar weinig gedaan. Veel geslapen, ik was gewoon niet zo fit, terwijl ik toch drie keer bij Achmea ben geweest!

Komt bij dat ik donderdag, ze hebben een nieuwe zonnebank bij SUN-ID, me iets te eigenwijs onder de lampen heb gegooid. Ik ben echt nog nooit zo verbrand geweest. Wat een ellende! Ik was net een kreeft, kon moeilijk liggen in bed, moest wijde kleding aan. Een ellende! Ze hadden me wel gewaarschuwd hoor. Maar gewoon je eigen kop volgen... Zou dat nooit overgaan? Aparte eigenschap.

Ondertussen weer met allerlei ideetjes voor het album bezig, maar het wil nog niet echt lukken. Ik wacht een beetje op mijn heldere moment, dan knal ik meestal alles in een keer op papier. Vanmiddag naar de studio, we zijn druk bezig met het album. Het begint nu echt vorm te krijgen. Er komt een heel speciaal liedje op te staan, iets wat ik heb geschreven toen Mike en ikelkaar een poosje niet zagen. Even een time-

Ik heb maandag de lead opgenomen van ‘Kijk me diep in mijn ogen’, een stuk van het album. Lekker tempo, goed passend bij m’n stem. Karin
gaat de vocals er tegenaan zingen en ik kan niet wachten op het resultaat! Verder nog wat ideetjes uitgewerkt en wat nieuwe dingen ‘in demo’ ingezongen.

Gisteren heb ik me opnieuw in het zweet gewerkt in Tilburg. Het barst van de studenten tijdens de introductieweek en ter ere van deze week mocht ik een optreden verzorgen in ‘café Bolle’. Het is een superleuk feestje geworden, en er waren ook opmerkelijk veel mooie vrouwen, trouwens.

Mijn single ‘Ware liefde’ leeft heel erg in het zuiden. Zelfs tijdens het ontbijt rond 8-en wordt ‘Ware liefde’ gedraaid, en ook met de ogen half dicht én een kater doet hij het goed. Leuk nieuws! Vooral de jongeren zien ‘Ware liefde’ als hun plaat. Geinig, want ik schrijf mijn teksten bewust in spreektaal. ’t Werkt blijkbaar. Vanavond op tijd naar bed, want gisteren was het 03.30 uur. Laat dus…GAAP!

ben je zesentwintig en nog nooit echt gevaren! Vandaag ga ik lekker weer de studio in, twee stukken opnemen voor mijn album. Ik heb er zin in want het zijn hele goede liedjes. De teksten zijn van mezelf, dus het bekt goed, je zult het nog wel horen.

Als bijlage een filmpje van Youtube, gemaakt door mijn vrienden van hetlentefeest.nl.



Zij zijn met een club van 16 man naar het Levenslied Festival in Den Bosch geweest. Leuk om te zien. Let ook even op de subtiele (?!?) aanwijzing van de regisseur in de 21e seconde…

25.07.2007:

Eindelijk een nieuw bed. Waren we ook wel aan toe, na zeker meer dan 2000 nachten én diverse gymnastiek oefeningen. Om ons huidige matras wat te sparen hebben we besloten dat laatste enkel nog uit te voeren buiten de slaapkamer. ‘k Ben tenslotte twee en een half jaar getrouwd, snap je? Nee, even alle gekheid op een stokkie.



Vanmiddag kwam ik er weer eens achter hoe klein ons landje en zeker hoe klein ‘ons vak’ is. Ik heb ons bed gekocht bij een beddenzaak in IJsselmuiden. Ik heb eerst gebeld, nadat ik ons ‘droombed’ na uren speuren op het net, tegenkwam. Ik vroeg direct of er ook bezorgd

20.07.2007:

Vorige week zondag, I know, ’t is alweer even geleden, heb ik gezongen in Rheden. Raymond de Wit van radio programma ‘Cafe Nationaal’ had zijn 250e uitzending. Er waren diverse artiesten waaronder Ronnie Tober, Doenja (Adio Amore) en natuurlijk ik.



Het was bloedje heet, dus ik liep erbij als Miss Wet t-shirt, iets waar ik nou niet echt op zit te wachten. Gelukkig heb ik een goed figuur, ik hoefde me niet te schamen ;) ’t Was niet zo heel druk, maar het was wel erg gezellig! Ik heb nogeen tijdje met Doenja gebabbeld, en Ronnie Tober is ook een hele lieve man. Er waren nog een aantal fans naartoe gekomen (PROOST!), dus ff babbelen en na een én foto een paar beste

Jezus, wat een mensen! Ik heb gister toch zéker voor 20.000 man gestaan! Een overweldigend gevoel, wat een ervaring! En wat een gé-wél-dig gezicht, al die handjes heen en weer op de maat van mijn muziek!

Ook ik ben er nu écht van overtuigd dat ‘Ware liefde’ een dík-ke, vette hit is. Hahahaha. Míjn hit. Hahahaha. Geschreven aan de keukentafel en gisteren meegezongen door al die mensen…echt helemaal super! Ellis was helemaal trots, met zo’n bemoederend blikje in haar ogen, zo van: “Zie je nou wel!”. De achterliggende jaren zijn voor mij persoonlijk niet de beste jaren geweest, en voor de mensen om mij heen dus ook niet.

En als je daar dan staat en er veranderd zoveel in je carrière, dan gaat er van alles door je heen. Want eigenlijk is ‘Ware liefde’ Ellis’ hit. Want zij heeft zich de echt tien slagen in de rondte gewerkt om die plaat overal gedraaid te krijgen. Zij maakt alle afspraken bij de radiostations en zij zorgt ervoor dat alle relaties bevoorraad worden. Ik hoef er alleen maar te zijn en dat is geen straf, ik vind het juist leuk! En volgens mij wordt het alleen maar leuker!

te werken, ik zeg: ons gelukt door door te zetten.



En daar geniet ik vandaag gewoon even heel erg van! Voor iedereen die denkt ook maar iets, op wat voor manier dan ook, aan mijn carrière te hebben meegeholpen: dikke THANK YOU! (Trouwens: bij de les blijven, ik heb jullie steun nog steeds hard nodig!)

12.06.2007:

Zolang ik zing heb ik er al last van…jaloezie. Van jaloerse mensen die hebben genoten toen ik onderuit ging tijdens het songfestival. Of van jaloerse collega’s die me (anoniem) de meest waardeloze (haat)mailtjes sturen, om vervolgens vanaf hetzelfde IP-adres een slijmerig bericht in mijn gastenboek te zetten. Beetje dom.
Maar goed, jaloerse mensen zijn dom. Want als je het een ander niet gunt, dan zul je het zelf nooit krijgen. Of misschien wel krijgen, maar dan zul je er niet van genieten.

dikke nummer 1 hit scoorde. En daar heb ik van genoten, en met open mond naar staan kijken. Dat kun je iemand toch alleen maar gunnen!
Als iemand heel mooi kan zingen denk ik niet: “Shit, nu moet ik nog!” Nee, dan geniet ik daarvan, met volle teugen.

Ik heb het ook wel in het dagelijks leven, hoor. Mensen die jaloers zijn omdat je gelukkig bent, of omdat je een goed bestaan hebt. In de jaren, ik ben inmiddels 26, heb ik een mooie methode gevonden om daar mee om te gaan. Lachen! Er smakelijk om lachen. En dat kan ik om alles, echt de meest domme én trieste dingen. Van enige zelfspot ben ik ook niet vies. Want als je om jezelf kunt lachen, dan kun je overal om lachen. Midden in een koude nacht met een defecte motor langs de snelweg staan…en dan in lachen uitbarsten. Op de verkeerde zaterdag geboekt worden, terwijl er helemaal geen feest is…Optreden voor een lege zaal, omdat er een belangrijke voetbalwedstrijd op tv is... Over een afstand van 10 km twee keer geflitst worden…en de topper: met buikgriep onderweg zijn en midden op de Veluwe tussen twee benzinepompen nét vreselijke kramp krijgen met alle gevolgen van dien…ik was vast niet de eerste en zeker niet de laatste…Toch denk ik niet dat er iemand is die op die laatste actie jaloers zal zijn...

Ach, weet je, aan de ene kant lach ik er om, aan de andere kant is het blijkbaar toch belangrijk genoeg voor me om erover te schrijven. Misschien omdat ik het gewoon niet begrijp. Nou ja, zolang ze nog de moeite nemen, ben je interessant. Enne…ze kunnen beter over je kletsen, dan van je eten. Al is dat laatste een onderwerp waarbij ik nog wel eens enige jaloezie kan voelen...

07.06.2007:

Wat een giller! Ik werd getipt door een fan dat er een parodie op de clip van ‘Ware liefde’ op YOUTUBE.com staat. Dus ik snel achter mijn pc… ik ben bijna van mijn stoel gerold van het lachen. Die lippen, en die kop! En het ergste is, ik herken mezelf er ook nog in. De gelijkenis is af en toe treffend, moet toch maar eens wat vaker voor de spiegel oefenen, haha.
Er staat nog een filmpje op, met alle highlights uit mijn ‘niet zo succesvolle’ carrière. Dit filmpje is volgens mij bij gebrek aan beeldmateriaal niet zo heel erg lang geworden. Ik heb direct Ellis gebeld…die dacht eerst: “Nee,he!”, maar toen ze ze eenmaal gezien had, hebben we er nog even smakelijk om gelachen.

We zijn gisteravond tot laat bezig geweest met het ontwerpen van een cd-hoes. ‘Ware liefde’ komt namelijk opnieuw uit! Dennis, mijn webmaster, grafisch designer én goede vriend heeft gouden handen en engelengeduld, iets waar ik helaas niet over beschik, al wordt het met de jaren wel íets beter.
Ik mag wel zeggen dat ik zelf érg tevreden ben met de hoes. Precies mijn smaak. Beetje tierelantijntjes, niet te veel…Grappig, je schrijft zo’n liedje gewoon aan de keukentafel…en twee

03.06.2007:

“Doos! Wat ben jij toch een doos! Jullie zijn allemaal dozen!” Ik zit hier tussen de dozen! Wij gaan verhuizen. Naar een huis met 4 slaapkamers, master bedroom met walk-in closet, twee badkamers, terras aan het water én een dikke hypotheek. Laten we die, ’t is helaas niet anders, ook niet vergeten. We zijn dus aan het inpakken.



We hebben 4 weken de tijd om alle spullen te filteren, dat betekent uitzoeken en weggooien én inpakken (‘nééhéé…dat moet in díe doos!’). Dat gaat op mijn manier niet zo vlot.

Als kind kon ik altijd al moeilijk bij de les blijven, ik was direct afgeleid bij een vallend blad of een struikelend omaatje. Om vervolgens de rest van de dag op de meest onhandige momenten in lachen uit te barsten, om dat omaatje wat ik al 100 keer opnieuw in mijn hoofd had zien

struikelen. Nu wordt ik ook telkens afgeleid. Door bijvoorbeeld de kinderfoto van Mike, waar hij opstaat met zelfgeknipte (lees: verknipte) pony, of die foto’s van mij, van toen ik rond mijn 8e dacht dat ik de reïncarnatie van BZN was, met mijzelf als Anny Schilder. Of al die cd’s met al die liedjes, waar ik me dagenlang mee opsloot in mijn kamer, luisterend naar Whitney of Andre of Tina. En al die videobanden met fragmenten van clips, concerten, tv shows, etc. ‘k Heb geen videorecorder meer, maar toch…weggooien…nee. Het is toch altijd weer een beetje en trip langs Memory Lane, zo’n verhuizing.

Toch zie ik er niet tegen op. Ik heb er zin in. Heel erg zin in. Ik geloof dat het huis wat we nu krijgen echt bij ons past. Meer dan waar we nu zitten. Het wordt zonder meer de ‘Kuipers  Mansion’, maar dan zonder al die lekkere wijven. De buurvrouw is tachtig, en echt een lady van het niveau freule, dat moet je respecteren. Ik hou van topless zonnen, maar goed, maatschappelijk gezien zijn er grenzen. Nou ja, er zit ook nog een riant dakterras bij, dus mocht de nood aan de vrouw komen…al kijken we daarvandaan net op de ‘Grittenborgh’ uit, de gevangenis…Niet handig.

Maar goed even terug naar mijn doos. Deze voor me zit vol met cd’s, de ander met dvd’s. Op zich hebben we helemaal niet zo heel veel spullen, we zijn anderhalf jaar terug hier pas komen wonen, en toen hebben we al een hele kringloopwinkel weggebracht. Dat scheelt nu enorm. Ik ga even broodje in de oven doen, even krachten opdoen voor deze overgang waar we in zitten…Wat zijn we toch een stelletje dozen.

31.05.2007:

Vandaag wordt voor de laatste keer de huur van de rekening geïncasseerd. Volgende maand zitten we al in ons nieuwe huis. En ik heb er zin in. We gaan er eerst zo in, het ziet er keurig uit, het is brandschoon. Alleen de keuken passen we aan (kleine verbouwing) en de wand achter de openhaard (nu rood, straks gekalkt in een leem-achtige kleur). Verder hoeft er weinig aan te gebeuren.

Dus eerst weer alle schoenen-die-we-niet-aan-hebben weggooien, dan weer alle kleding-die-ik-niet-meer-pas-maar-zonde-vind-om-weg-te-gooien inpakken. Dan alle cd’s weer in het juiste hoesje doen. En op alfabet inpakken.

We wonen pas anderhalf jaar in het appartement wat we nu huren. Prachtige plek, prachtig groot huis, met alle denkbare luxe die er is. Maar toch willen we een ouder huis. Een huis met een ziel, een verhaal. Een huis waar je binnenkomt en denkt: ‘Hier voel ik me thuis!’ En dat heb ik hier gewoon niet. De luxe en de afwerking en de materialen die gebruikt zijn maken het prachtig, maar ik zie toch liever een oude balk aan het plafond, of een oude plankenvloer. Of een gietijzeren bad op pootjes, of zo. Dat leeft. En daarom verkassen we (al)weer! Wij gaan in het

mijn leven volledig accepteren.

Dat is mijn basisprincipe: Je moet minstens volledig jezelf kunnen zijn, anders hoeft het van mijn niet. (Een boer en een scheet in gezelschap kunnen dus niet alleen heel ordinair zijn, maar ook een teken van volledige acceptatie, haha!) Mijn échte vrienden nemen me zoals ik ben. Met mijn voor én tegens, mijn grote bek en mijn kleine hartje, mijn impulsiviteit en mijn humor, mijn doortastendheid en naïviteit. Al die dingen maken mij tot wie ik ben, en daar ben ik trots op. En da’s wel eens anders geweest, geloof me.
En als ik dan zo’n week heb als van de week, dan knijp ik mezelf stiekem. Achter de schermen, in mijn arm, om te checken of het wel waar is. Yes! Ik heb echte vrienden en ik hoef er weinig voor te doen, alleen mezelf zijn!

Gelukkig is het inmiddels alweer vrijdag, het weekend staat voor de deur. En dat betekent: Vanavond een hapje eten in de stad (met mijn állerbeste vriend), morgen lekker weer ‘on tour’(met mijn állerbeste vrienden), én zondag onder andere proberen de flarden tekst die door mijn hoofd spoken eens op papier te zetten. Om dat vervolgens weer te laten lezen aan mijn állerbeste vriendin! Eigenlijk zou ik iedereen zulke vrienden gunnen, maar dat doe ik lekker niet…Gelukkig hebben zij dat allang geaccepteerd, die nare eigenschap van me, egoïstisch, hè?

Ik was te gast bij Rob van Hoogenhuizen, host van het dichtst beluisterde programma “Ik hou van Holland.” En als er iemand wél Hollands is, én door kan gaan voor het boegbeeld van ‘Hollands welvaren’, dan ben ik dat wel. Het was een leuk interview, persoonlijk, maar daar hou ik van. Het klikte heel erg en dat merk je aan een gesprek, de interactie maakt het leuk om te doen én om naar te luisteren. Ik kwam Tamara Tol daar ook tegen, een mooie meid, met het hart op de goede plek. Zij draait ook al weer heel wat jaartjes mee.

Weer naar huis gesjeesd, paar uurtjes geslapen, daarna via Eemnes (woont Ellis), naar Moergestel gegaan. Leuk feest, in een bomvolle zaal, met goed geluid. Er waren een aantal fans uit Tilburg, klanten van ‘Het Gerucht’, een kroeg waar ze mijn ‘Ware liefde’ grijs draaien. Heel erg gelachen, en even wat foto’s gemaakt. ’t Was erg leuk. Daarna mijn bedje opgezocht, die stond deze keer niet thuis, maar in Laren, ‘de Witte Bergen’, niet mijn favoriet, maar wel op een handige locatie.

’s Middags naar Helmond geweest, daar namen ze Hart voor Muziek op. Het liep enorm uit, maar dat kan als je afhankelijk bent van techniek en diverse andere factoren. Het meest lastig op zulke momenten zijn sommige artiesten. Die zeiken en zeuren en klagen…ze mogen blij zijn dat ze met hun hoofd op tv komen! Hier zijn we allemaal erg afhankelijk van, maar dat lijken weinig mensen te snappen. En de grootste B artiesten die zeiken het hardst. Mijn optreden ging super, alleen veel te snel. Omdat ik me focus op de camera’s, zie je de mensen bijna niet, en dat is jammer. Als ik de bühne af stap, wil ik eigenlijk nog wel even doorgaan, maar goed. Mijn vriendinnen van de ‘Dancing Queens’ hebben me al huppelend en struikelend (ik weet dat jullie dit lezen, ha ha ha) begeleid. Het zag er super uit! Op de terugweg even een hapje gegeten, daarna een uur stapvoets gereden bij Den Bosch en Rosmalen, ik was pas om 23.00 uur thuis…uitgeput, maar wel met een heel voldaan gevoel! Okay, nog een keer dan, om het af te leren: “Ik heb weer een top weekend achter de rug!”

18.05.2007:

Wat een ráre week heb ik achter de rug. Ik heb inmiddels een andere auto, we zijn bezig met een andere woning (is zo goed als zeker), ik ben herstellende van een slijmbeurs ontsteking én ik heb mijn eerste clip gemaakt. Maar goed, laat ik bij het begin beginnen.

Vorig weekend heb ik zaterdagavond opgetreden bij Radio Yellowbird, één groot feest, maar dat had je al gelezen in mijn vorige weblog. Zondag was ik uitgenodigd in Rosmalen, Mexico FM hield daar een feest, en omdat ik weken op nummer één in hun top 20 heb gestaan, was ik de uitsmijter. Het dak ging eraf!
Ik treed tegenwoordig alleen nog op met mijn eigen liedjes en dat bevalt me super. Het verbaasd me dat zoveel mensen mijn repertoire kennen. ‘Alles wat je zei’, doet het ook altijd erg goed! Wendy en Remco, van Radio Yellowbird waren er ook. Vanuit Arnhem zijn ze speciaal naar Rosmalen gereden om mij mijn jasje terug te bezorgen. Die had ik namelijk in Arnhem laten hangen! Niemand wist van wie het was, totdat een van mijn clips op Sterren.nl voorbij kwam. Daar had ik het jasje namelijk aan. Heel erg  lief, ik was echt heel blij, want het was een duur jasje en ik vind hem erg mooi.

Maandag heb ik in fotostudio Pangkey in Hoogeveen mijn videoclip van ‘Ware liefde’ opgenomen. Met Loes en Leonie, twee superleuke meiden, van de Dancing Queens, licht van Robin
van All Events Showequipment, geproduceerd

de luisteraars en medewerkers te bedanken voor het (veelvuldig) draaien van mijn liedjes, heb ik ter promotie gezongen, samen met Imca Marina, Jacques Herb, Henk Damen en vele anderen. Het was geweldig, de mensen kenden mijn liedjes, zongen ze woord voor woord mee. Heerlijk gevoel! Mijn vriendin Conny, razendsnelle reporter bij Atlantis FM, was er ook, de schat! Ik heb nog even met haar gedanst, toen Jacques Herb, die voor me was, zijn laatste liedje zong.

Na de tijd hebben we, bij Ellis thuis in de studio, een laatste luistersessie gehad voor de nieuwe single. We hadden de keus uit twee intro’s. Ik ben echt een mieren**ker, en de rest ook, dus soms duurt het even voordat we eruit zijn. Maandagochtend het een en ander voorbereid voor de middag. Dini Slot, klant van Mike én fotografe, is rond een uur of twee begonnen met een fotoshoot. Bij ons thuis. We hebben lekker de ruimte én een prachtige inval van daglicht, dus hup, meubels aan de kant, honden in de mand, tissues onder de oksels, en lachen maar. Nu gebruik ik geen ‘Prodent’, dus mijn variant op de welbekende smile is van ‘Aquafresh’. Nooit opgevallen? Het resultaat is prachtig geworden, je kan zien dat ik goed in mijn vel zit.

Om 16.00 uur in de auto gesprongen, op naar Arnhem, naar TV Oranje. Hier heb ik een ‘showflits’ opgenomen, en een promo voor de ‘TV ORANJE supporters’. Ik ben al supporter, jij ook? Maandagmiddag heb ik de laatste mix gekregen van Ellis. Het is echt een super single geworden, die als een trein voorbij dendert. In euforische stemming hebben we ‘em wel 20 keer beluisterd! De orkestband staat als een huis, lekker veel bas, felle koortjes en een opzwepend ritme! Vandaag naar Rosmalen, morgen een clip schieten met mijn goede collega Eric Dikeb. Lekker weekendje voor de boeg, dus!

09.05.2007:

Sorry, sorry, sorry, ik had al eerder wat moeten schrijven, maar ik kwam er gewoon niet aan toe. Soms neemt de hectiek even het roer over, en dan moet je gewoon met de flow meegaan.
Ik heb inmiddels geleerd me niet meer te verzetten, wanneer alles anders loopt dan verwacht.

Ik heb een hele leuke week achter de rug. We hebben veel studio uren gemaakt, vrijdag heb ik voor de laatste keer de ‘lead’ van mijn nieuwe single op de band geknald. Ze zijn het hele weekend aan het mixen geweest, er is extra koor op gezongen, er zijn diverse aanpassingen gedaan. Na enig overleg hebben we het arrangement nog íets aangepast. En toen was het zover, maandag werd mijn kindje geboren.
En het is het beste up-tempo kindje dat ik tot nu toe gemaakt en geschreven heb! Ik ben echt superblij met mijn nieuwe plaat, hij gaat over een meisje wat licht gestoord is (nee, het is niet autobiografisch!). De titel hou ik nog even voor mezelf, ik heb al zo’n gelazer met mijn liedjes, dus beter nog even een poosje in de koelkast.

Alex, wie kent ‘em niet, de zanger van hits als ‘Bossie rooie rozen’ (van Barry van Vliet) en ‘Meissie, meissie’ (van Henk Wijngaard) is een superaardige jongen. Dacht ik!
Toen Alex laatst een clip-opname had, alle andere artiesten hadden afgebeld, ik was de enige die wél is gekomen, ben ik pro deo (want dat doe toch je om je collega te steunen?) naar

Toen snel nog even de Hoofdstraat op, Mike had nog witte schoenen nodig voor ’s avonds (die hadden we ook nog niet?? Mike en ik hebben dezelfde maat schoenen, ideaal!), en ik heb nog even een mooi overhemd gekocht (en twee besteld) bij Dierckxens, een herenzaak.
Om 22.00 uur werden we verwacht op ‘chateau de Havixhorst’, een heel exclusief landgoed in ‘De Wijk’. Hier mocht ik een optreden verzorgen voor het bruidspaar van Esch-Bos (mijn bruid van die ochtend). De locatie was super, de mensen warm en gezellig, Paul en Yvonne gelukkig, en ik dus ook. Mijn geluid was heel goed, de andere entertainers op de locatie werkten lekker mee, en Mike en Ellis knikten tevree tijdens mijn optreden. Het liep gesmeerd. Soms moet je hard werken om een feestje te bouwen, soms hoef je er alleen maar te zijn en te zingen. Ik heb lekker staan zingen en genieten. 02.00 uur, bedtijd.

Zondag eerst de toestellen bij Achmea ernstige schade aangebracht, daarna zonnebankje gepakt bij Sun-ID, hier in Hoogeveen. Daarna de BBQ in de fik gezet, een boer’n BBQ in Schoonoord, bij mijn ouders. Mijn zus en haar man waren er ook met de kleine, wat een clown. Een heerlijk ventje vol humor. Het was heel gezellig, we hebben heerlijk in de zon gezeten. Gister heb ik opgetreden in Vinkel (Brabant). Ewald van Liempt vroeger bekend van omroep Brabant en nu van Royaal FM heeft me uitgenodigd om zijn roadshow, ‘Echt Ewald over de vloer’, muzikaal te versieren. Het was gezellig en bijzonder. Voor het eerst in lange tijd (misschien wel drie jaar!) heb ik ‘Soms hoor ik weer je stem’ weer gezongen. Dat liedje past zo goed bij me, ik ga hem vanaf nu bij elk optreden weer zingen. Er waren fans die hem luidkeels mee joelden, de foto’s hiervan (Chantal, bedankt!!!) staan in mijn fotoalbum. We waren lekker op tijd weer thuis, rond 17.00 uur. Vandaag een luierdag met verplichte elementen: boodschappen, tandarts…etc. Wel lekker even in de zon, natuurlijk! 

27.04.2007:

Sommige fans hebben een ‘plusje voor’ op anderen, niet omdat ze weten welke chocolade je lekker vindt, welk toiletpapier je voorkeur geniet óf wat je drinkt bij de lunch…nee, ze hebben een ‘plusje voor’ omdat ze elke dag verse broodjes voor je bakken, frisse vleeswaren aan je serveren en je begroeten met een meer dan vriendelijke lach. Een ‘plusje voor’ moet eigenlijk zijn, een ‘DIKKE PLUS’.

(Hierbij zie ik een ‘klein minnetje’ over het hoofd, bijvoorbeeld de vragen: ‘Zo Jeff, ook aan de Sonja Bakker?’ of  ‘Wilt U nog koop-perkplantjes-oranje-voetbalplaatjes of –zegels?’.
Deze neem ik op de aankoop van mijn ‘Korenlander’ toe). Ze houden bij hoe vaak ik op RADIONL kom (goed zo, Ria!), kennen mijn filmpjes beter dan ik, en als ik te lang niet reageer op mailtjes óf berichten wordt ik op mijn plicht gewezen. En zo hoort het.

En als ik in een hele korte middagpauze tóch nog even met lichte tegenzin naar de winkel sjees, word ik warm onthaald, maak ik met dikke pret een mooie foto, en kom ik lachend weer de
winkel uit. De ‘PLUS’ in Zuidwolde, welteverstaan.

24.04.2007:

Verstand komt met de jaren. Gelukkig maar, want mijn vader heeft zich met enige regelmaat afgevraagd of ik überhaubt verstand had!



Naar mijn idee is het aardig goed gekomen, en binnenkort heb ik het bewijs! Want: Mijn verstandskiezen, sorry…ik zal me niet slimmer voordoen dan ik word, verstandskies komt erdoor.

Linksboven, helemaal achterin. Nu heb ik een enigszins bijzondere gebitshistorie. Ik ben erg laat gaan wisselen, heb zelfs nog melktanden en ik heb een tand op reserve. Altijd handig voor als het nog eens op matten aankomt! De ‘doorbraak’ doet een beetje pijn, maar da’s niet het ergste, hoor. Het erge is dat ik al vanaf ‘t begin van het jaar iedere keer wat heb.
Tijd voor wat actie, dus. Morgen de dokter eens even bellen, kijken wat er aan dit euvel te doen is.

Zondag heb ik opgetreden in Kerk-Avezaath. Wat een mooie streek is de Betuwe toch. Mooie landerijen, prachtige bomen. Echt genieten in onze sub-tropische VW GOLF, zonder airco! Het ‘Lente-feest’ was heel groots opgezet, kermis, een markt en een tent waar Regio TV Betuwe een artiestenprogramma opnam. Het was jammer genoeg niet zo vol (té mooi weer), maar de sfeer was er niet minder om. Ik was samen met de ‘Dancing Queens’, goede danseressen én lekkere wijven in een korte rok. De mannen achter de schermen hádden het al warm en de meiden maakten het er niet beter op!

Terugweg linea recta naar huis gereden, in Hoogeveen was namelijk de ‘Cascade Run’, een nieuw hardloopevenement. De ‘run’ zat erop, maar het was nog lang onrustig in Hoogeveen-city. Niet voor ons…vroeg naar bedje gegaan.

20.04.2007:

Vandaag was Anny Schilder te gast bij mijn zeer gewaardeerde radiomakende buurman, Rene Steenbergen, presentator bij RTV Drenthe.

Ik heb geluisterd en hierop besloten het volgende met jullie te delen: Ik moet jullie iets bekennen. Ik wou vroeger graag Anny Schilder zijn! Ja, ik heb hier tabletten voor geslikt, en nee, niet Voldafar Slank. Ik ben er inmiddels overheen gegroeid, al heb ik nog steeds een zwak voor Anny. Ik weet niet wat het is, ik denk de soul in haar stem. Voor mij bestaat er maar één BZN en da’s met Anny. Met alle respect voor Carola, maar Jan zonder Anny is voor mij als hutspot zonder jus.

Ik weet nog dat ik ooit bij de VAKA in Schoonoord, de jaarlijks feestweek in de bouwvakvakantie, hét evenement van Schoonoord, Anny zag optreden. Ze zong ‘Me and Bobby McGee’ van Janis Joplin. Wat een soul, wat een stem, en wat een power. ‘You’re my hero’, een van Anny’s laatste hits is een all-time favorite van mij. Echt zo’n liedje wat niet zou misstaan tijdens het laatste ererondje door een volle Arena.

Woensdag ben ik weer in de studio geweest, maar na een poosje zingen zijn we gestopt.

15.04.2007:

Ik heb een hit(-je)! Mijn oude single ‘Ware liefde’ is een van de meest gedraaide platen in het zuiden des lands! Overal waar ik kom vragen ze naar ‘Ware liefde’! Ze noemen het ‘Echte ware liefde’, terwijl mijn tekst eigenlijk is: ‘Echt, de ware liefde…’, maar dat mag de pret niet drukken!



Ik heb vanmiddag opgetreden op de cd presentatie van Arnold (zangerarnold.nl) in ‘het Wapen van Rosmalen’. Ik moet zeggen dat ik zelden zo vorstelijk onthaald ben. Echt super!

Ik timmer natuurlijk al een tijdje aan de weg, en dan maak je echt van  álles mee. Ik heb mogen logeren in de meest luxueuze 5-sterren hotels, me om mogen kleden in bezemkasten waar amper 5 bezems in konden.
Ik heb vanuit de coulissen staan kijken naar de

grootsten in ons vakgebied, me dood geergerd aan zogenaamde zangers en zangeressen. Ik ben wel eens ‘voor het zingen de kerk uitgegaan’ omdat het geluid te beroerd was om over te zingen. En voor 3000 man aangekondigd worden met de verkeerde naam…nou ja, je snapt het...ups en downs, like everybody’s life.
Maar weet je wat het állerleukste is, dat jouw idee, jouw tekst in de smaak valt bij een breed publiek. En dat ze de woorden kennen, en meezingen. En dat ze vol bewondering naar je staren, terwijl je je toch echt één van hun voelt. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, als je niet zingt kun je het (denk ik) niet zo goed snappen. Het is een soort verhouding, een ‘verliefdheid’, met je publiek. En dat geeft zo’n kick!

Er waren veel nieuwe fans, maar ook vertrouwde gezichten. En Raymond van Schayk was er ook, een jongen die al mijn platen (al vanaf 1998!) koopt. Hij wist zoveel over mij en mijn muziek, hij is een echte superfan! Ik geloof dat er in totaal wel 100 foto’s zijn gemaakt!

Ik heb ‘het succes’ altijd nagejaagd, en net nu ik na een lange, moeilijke en soms eenzame periode weer begonnen ben, komt het zomaar op je pad. Nou ja, zomaar…Ellis en haar familie zijn altijd in me blijven geloven, ze zijn heel actief gebleven in het promoten van ‘Jeffrey’, ook toen ik het geloof in mezelf even kwijt was. Dus petje af voor Ten Donkelaar Produkties. Ik weet dat dit verhaal misschien wat euforisch klinkt, toch besef ik dat we heel hard aan de bak moeten, en dat dit slechts een begin is… Maar wel een goed begin, toch?

13.04.2007:

Het is vandaag vrijdag de dertiende! Niet dat er van alles mis gaat, hoor. Het zit er gewoon wat ‘toai an’, het wil me allemaal niet zo van handen. Net al voor € 90 boodschappen drie trappen opgesjouwd, daarna de koelkast schoongemaakt en ingepakt. Niet echt een favoriete bezigheid. Maar goed, Mike verdient vandaag de knaken, dus dan doe je wat een goede huisvrouw hoort te doen: ’t huis netjes en om zes uur het eten klaar ;-)

Woensdagochtend heb ik de hechtingen eruit laten halen. Was in no-time klaar. Geen pijn, geen ellende. Ik moet 11 mei weer heen, ze hebben er eentje (letterlijk!) over het hoofd gezien, dus die gaat er met een prikkie en een mesje ook nog af. Woensdagmiddag hebben we in de studio gewerkt aan de arrangementen voor mijn nieuwste plaat. Hij wordt echt super. De tekst is goed, en hij bekt ook heel goed.‘k Heb donderdag mijn haar direct weer kort laten knippen, want je ziet niks van de littekens. Toen Mike me na het knippen de achterkant liet zien schrok ik toch wel even. Niet van de ‘plekjes’, maar van mijn haar, of zal ik zeggen ‘geen haar’. Dat ik dun haar heb is al vanaf 1980 een feit, maar dat ik op de kruin zo goed als kaal ben, wist ik niet…Nou ja, je kan ook niet alles hebben én een goed figuur én een mooie bos haar, toch?

Van de week zijn we ’s avonds nog even bij vrienden op bezoek geweest. We hebben heerlijk bij de tuinhaard gezeten, en het was heel gezellig. Leuke mensen, goede sfeer. Kan alleen die ‘Sonja Bakker’ wel ……., overal, waar ik ook ben, overal hoor ik ‘Sonja Bakker’. In de kapsalon, op een verjaardag, in de supermarkt: ‘Zo Jeff, ook aan de Sonja Bakker?’

10.04.2007:

Gisteren was een zware dag, niet qua drukte hoor, maar ik ben nog steeds niet fit. Nu ben ik weer verkouden!  Ik heb een kop vol snot en een stem om kokos mee te kloppen…Pff, ik ben het echt zo zat! Al 4 weken achter elkaar niet lekker…

Ik heb gisteren opgetreden tijdens het live concert van Frank van Etten, in Kerkdriel. In feestcafe ‘de Kroon’ was het heel gezellig. Frank werd begeleid door ‘Total Eclipse’ een all-round orkest. Hij zong onder andere een prachtig liedje over zijn zoontje, echt een paar keer kippenvel gehad. Henk Damen trad ook op, het ging goed met ‘em. Hij zong steeds over mij, hij heeft succes met een liedje over een ‘lekker kontje’. Ik zeg nog tegen Henk: “Nu moet je ophouden steeds over mij te zingen!”

Eigenaresse Marga was helemaal gek van ‘Ware liefde’, omdat de plaat heel succesvol is in het zuiden heb ik hem zelfs twee keer gezongen. Mijn stem was prut, nou prut, ik had wel een stem maar mijn neus zat ‘vol’, zeg maar. Dus een vlak, nasaal geluid. Niet mooi, maar goed, de tent stond op de kop, en dat was de bedoeling. Thuisgekomen, we zijn vol gas naar huis gereden, snel nog even de hondjes uitgelaten, of zeg maar, zij ons…en toen regelrecht ons bedje in.

Vanmorgen in de salon had ik als eerste een vaste klant. Deze mevrouw is assistent bij dhr.

Hier kan ik thuis lekker mee repeteren, met ‘oortjes in’ of met een monitor voor me op de grond. Dat laatste doe ik het liefst, niet omdat ik een hekel heb aan de onderburen, maar omdat het geluid dan lekker weg kan, en je trommelvliezen zo minder onder druk komen te staan.

Onderweg naar Apeldoorn, ik reed van Hoogeveen naar Zwolle, had ik RTV DRENTHE even op de radio. Daar hadden ze in ‘de Brink’ een ‘open lijn’. Iedereen die wat te melden had, kon bellen. En wat denk je…geen beller! “Zonde van die zendtijd”, dacht ik. “Kan mij het schelen,” dacht ik, “dan bel ik toch?”. Dus na een dikke minuut werd ik live doorgeschakeld in de uitzending en mocht ik even iets over mijn nieuwe site en nieuwsbrief vertellen… Draaiden ze de single ook nog! Ik heb zo’n lol gehad in mijn eentje! Die lui die naast me reden zullen wel gedacht hebben: “Die’s vrolijk.” Daar zat ik, breed smilend, met een veel te grote zonnebril, lekker mee te bleeren op mijn eigen single. RTV DRENTHE BEDANKT!

’s Avonds met Mike nog even gegeten bij Salsa in Hoogeveen, een heel goed tapas restaurantje, bij ons om de hoek. Aanrader!


Klik hier om het radiofragment te beluisteren.

PS. ’t Is wel in ’t Dreents, dus aj der gien donder vanne snapt, heb ie dikke pech ;)

03.04.2007:

Wat hebben we toch een prachtig uitzicht. Alles begint weer te leven, heerlijk!
Ik woon aan de Hoofdstraat in Hoogeveen en pal voor onze deur staan een paar prachtige bomen in bloei. Op ons dakterras kunnen we bij een zacht briesje al prima zonder jas een glaasje rosé of een potje bier tot ons nemen.
Wat een heerlijk gevoel! Ik heb de lente en zomer echt nodig om het jaar door te komen. Zodra het ’s morgens weer licht is wordt mijn stemming per seconde beter.

Met mijn hechtingen gaat het prima, ondervind nog wel steeds last van de narcose. Net alsof ik dronken ben, beetje moeilijk om af en toe mijn ogen scherp te stellen bij o.a. tv kijken en typen zoals nu…
Irritant man, ik zou naar de studio gaan om verder te gaan met mijn nieuwe single, maar om zo helemaal naar H’sum te rijden…naah…geen goed idee.
Ik hoop dat het morgen middag wel kan, baal er best van…Maar goed, verder is alles ok.

30.03.2007:     

Allereerst bedankt voor jullie mailtjes, kaartjes, bloemen en chocolaatjes.

De moedervlekken zijn eraf. Geen pijn, slechts een beetje ‘trek’ rond de wondjes. Alleen de narcose, daar heb ik wel een beetje in vergist, zeg maar gerust ernstig onderschat. Ik voelde me gister vlak na de operatie beter…Ik kan de hele dag wel slaaa(gaapen)aaapen!
Ik moet ook een beetje zoeken naar woorden, terwijl het me normaal van de snuit af vliegt. Achteraf valt het erg mee, ik denk dan altijd maar: “Het kan erger!”

Maareh…alles is goed, dus geen witte bloemen en ‘Waarheen, waarvoor’. Gewoon ff bijkomen…

25.03.2007:

Vandaag is alweer een dag met een gouden randje! Ik ben wakker geworden met de zon op mijn bol, al was dat niet aan mijn gezicht te zien. Ik heb zo vast geslapen dat pas rond het middaguur mijn ‘pokerface’ een beetje bij trok. Dat kwam mede door mijn nieuwe liedje, ik heb de tekst voor mijn nieuwe single namelijk af!

We zijn vanmiddag direct de studio ingedoken. De basis arrangementen klonken super, ik had mijn leadpartij er in no-time tegenaan gezongen. Niet voor 'het echie', meer een soort van demo. Daar zing ik de eerste stem van de koren weer tegenaan, zodat Karin, de dochter van Ellis, de backing vocals in kan zingen.

Omdat mijn manier van zingen nogal bijzonder is, ik heb zoals dat heet een 'luie' timing, bouwen we de rest van het arrangement rond mijn leadpartij.
Ik heb succes met mijn nieuwe stijl, mijn volksmuziek met een 'latin' touch doet het goed. En dat is fijn, omdat mijn muziek familie, Ellis (manager en promotor), Ben (man van Ellis, technicus, arrangeur, etc.) en Karin (het scherpste oor, backingvocal en net zo’n perfectionst als ik) heel veel plezier beleven aan het bedenken en het maken van onze producties.

Wij zijn rond een uur of vijf naar huis gereden en normaal draai ik altijd cd’s in de auto.

een zomerslaap gaan houden. Toch voor het naar buiten gaan: Sjaal om, dikke jas aan en me vooral niet laten verleiden door die eerste uurtjes ‘uit de wind, in de zon’.

Ik zit te broeden op een tekst voor een nieuw liedje, ik ben al een heel eind. Soms knal ik zo iets op papier, en soms knal ik van ellende bijna mijn rijmwoordenboek bij de buren op het dak. Soms loop ik in de Appie (AH) en dan heb ik ineens een idee!
Dus in draf langs de schappen, snel afrekenen, sigaretten voor Mike niet (wéér) vergeten…en dan zit ik nat van het zweet in de auto…WEG IDEE! En dan kom ik thuis en dan ben ik weer van alles vergeten. Boter, kaas en eieren, zeg maar.

De site wordt binnenkort aangepast, we gaan hem nog verder uitbreiden. Zo overzichtelijk en informatief mogelijk. Ook willen we nog iets meer persoonlijke dingen toevoegen.
Én er komt een shop! Een shop met fanartikelen. Gisteren had ik het in de kapsalon met een klant erover, hij zei: ‘Ga je dan ook onderbroeken met je gezicht erop verkopen?’

Tja, als het aanslaat…want wie wil nou geen onderbroek met mijn hoofd erop? 

19.03.2007:

Ik heb gisteren weer een topdag gehad. Nadat we in Apeldoorn bij Ellis in de auto zijn gestapt, gingen we richting Arnhem. We gingen ter promotie langs bij Bellamy Fm, midden in ‘de Jordaan’ van Arnhem. Achter 't huis bij Gerrit de Draaier en Carla de Zendster hebben ze een schuur en daar zat het overvol. Echt supergezellig! Wat een heerlijke mensen, ik heb erg genoten. Ze hebben een poos geleden een (unieke) live-opname van een optreden gemaakt, deze gebruiken ze geregeld in hun uitzending. Een vreemde gewaarwording, ik wist niet wat ik hoorde toen ik mezelf in ene hoorde praten en zingen.
(Binnenkort kun je een aantal van de liedjes beluisteren bij 'streaming audio'!)

Na een bezoekje gebracht te hebben aan de zoveelste Chinees in Nederland, deze keer was het prima vertoeven in 'the Blue Lotus' in Velp, hebben we koers gezet richting M-FM te Velp.
Ik was te gast en Café Nationaal van Raymond de Wit. Samen met Ellis, ze vindt het vreselijk om interviews te geven, ze staat liever op de achtergrond, heb ik een uur mogen vullen, met veel van mijn liedjes, het verloop van mijn carrière en…hoe kan het ook anders, een boel gelach. Het was gezellig en we babbelden in no-time een uur vol, mede dankzij de verbale capaciteiten van Ellis, die zijn, zoals je misschien weet, niet gering.

15.03.2007:

De hele week is iets anders verlopen dan verwacht. Mijn operatie is uitgesteld omdat ik niet fit genoeg was. Het is van de 13e naar de 29e maart verschoven. Op zich vervelend, in verband met de planning, mijn agenda wordt hierop aangepast. Nu heb ik dus een aantal rustige dagen, nou ja rustig…

Na lang wikken en wegen hebben Mike en ik besloten de verantwoording voor een ‘kindje’ op ons te nemen.

We hebben een heel klein Jack Russel teefje gekocht. Zo’n schatje. We hadden Murphy al, en we vonden het tijd voor een tweede.
Ze is heel aanhankelijk, maar ook erg brutaal. Ze is gek op brokjes en zodra de koelkast opengaat staat ze nog nét niet in de groentela.
We kregen uit onverwachte hoek echt heel leuke reacties, heerlijk als mensen zich zo spontaan uiten.

We hadden verschillende kaartjes in de bus, alleen waren die voor Mike. Hij is gisteren 29 (ja, 29 alweer!) geworden.
We vieren het altijd minimaal, we houden niet zo van verjaardagen. Liever een groot feest, waarbij je lekker kan dansen en diverse aanwezigen mag betasten onder het mom van ‘Wat is de polonaise toch leuk, hè?’ Volgend jaar, als ‘ie dertig wordt.

Een vriendin van mij, haar kleindochter, pas geboren, heeft een gaatje in haar hart. Het gaat allemaal niet zo goed. Aangrijpend, zo’n klein trutje, zo jong, en dan al moeten vechten voor je leven. Oneerlijke wereld.

Ik ga snel naar mijn kleine meid, die heeft hier gelukkig geen benul van. 

11.03.2007:

Daar lig ik dan, omringd door diverse bladen, iets van 200 tv zenders en je dan nog vervelen! Mijn griepje is inmiddels een feit, hoofd vol snot, droge hoest en een kop als een tomaat.

‘k heb gister nog een halve dag gewerkt in de salon, daarna kon ik echt niet meer op mijn benen staan! Na thuiskomt heb ik direct mijn bedje opgezocht, ik had het echt he-le-maal gehad.
Het gaat vandaan al iets beter dan gisteren, al kun je dat een uur nadat je wakker bent nog niet echt beoordelen. ’t Weer is super, helaas kan ik niet met man en hond lekker even naar het bos. Ik vraag Mike wel of ie een buxus van buiten naar binnen wil tillen…een troost, Murphy ligt wel lekker bij me!

09.03.2007:

Ik had gister echt geen stem! Shit, want ik had om vijf uur tv-opnames voor de ‘Regiotap’ van RTV OOST. Ik heb ooit een keer een stevige aanvaring gehad met presentator Willy Oosterhuis. Vroeger ging ik met plezier naar ‘de Regiotap’ maar na dit ‘akkefietje’ heb ik het gevoel alsof ik het hol van de leeuw in moet.



Willy kan keihard uit de hoek komen, hij weet altijd nét die dingen te zeggen die je vreselijk onzeker maken. Ik weet van diverse artiesten dat ze niet staan te trappelen om bij Willy ‘veur de deure’ te staan, de meeste artiesten zijn emotiemensen en dus vrij kwetsbaar.

Het ‘branieschoppen’ hoort bij Willy, het is zijn

imago, maar ik ken Willy ook van een andere kant…maar goed, ik zit weer goed in mijn vel, ben niet op mijn bekkie gevallen, dus..: “Let’s go!”
Ik had twee mooie meiden van de ‘Dancing Queens’ mee genomen, die stonden in vlammend rood achter me te dansen. De opnames verliepen goed, ik moest helaas playbacken want mijn stem was prut!

Ik zag allerlei oude bekenden, waaronder Bouke, die had ik deze week nog niet eerder gezien ;) Hij heeft een prachtige nieuwe single gemaakt! Grappig detail: zijn team vindt mijn single super, en wij die van hem!

We zijn nog even blijven hangen na de tijd, want we wilden de opnames nog even terug zien. Het zag er goed uit, al vond ik dat ik wel wat laf uitkeek, zal wel door mijn griepje komen.
Na de tijd heb ik nog even met Willy gepraat. Ik heb hem een blauw oog geslagen, een knietje cadeau gedaan en daarna netjes een hand gegeven. Wat luchtte dat op, zeg! Nee hoor, we hebben een fijn gesprek gehad en elkaar eens goed in de ogen gekeken. En daarin herkende ik iets van mezelf…een grote bek, maar een heel, (in dit geval) piepklein hartje….LOAT GOAN!!!

05.03.2007:

Ik heb gisteren echt een topdag gehad! In ‘de Smelt’ in Assen waren opnames voor ‘Muziek-festival’. Jammer dat het zo rustig was, de opkomst viel wat tegen, maar de sfeer was er zeker niet minder om!



Er waren diverse artiesten, waaronder Jolanda Zoomer, Bouke, Janneke de Roo, de Havenzangers, Saskia en Serge, Rene Riva en nog veel meer. Het eerste half uur was al snel voorbij door het vele handjes schudden (“Alles goed?”) en menig zoentje van diverse aanwezigen.

De geplande opnametijd liep wat uit, dus de meligheid sloeg al gauw toe. Gelukkig was het ‘Plaza Mexicana’ groot genoeg, een fantastische feestzaal! Ik had hier al eens gestaan voor de stichting ‘Recht uit het hart’.

Ik kwam Bert de Jonge nog tegen, vroeger radiomaker bij LocoFM in Coevorden, tegenwoordig doet hij de fanclub van Bouke. Hartstikke leuk mee gekletst.

Lucas en Gea waren er ook, Gea had een Chihuahua puppy mee, echt zo’n lief beestje. ’t Is dat het zo’n klus is om een puppy op te voeden, ik heb er nu de tijd niet voor, maar anders…ik heb wel zin in gezinsuitbreiding.
De opnames gingen super, dat moest ook wel, want de dames van showballet ‘Dancing Queens’ hebben weer hun uiterste best gedaan!
Ik heb voor het eerst zwaaisjaaltjes laten maken en ik moet eerlijk bekennen…ik ben er zo blij mee als een klein kind! Toch blijkt het niet helemaal te werken, ik werd namelijk aangekondigd als ‘Jeffrey Schenk’. Echt een blunder van de presentator, maar ach zijn vrouw had net een vierling gebaard, zijn hond was met de auto gaan joyriden, en hij had de avond ervoor 12 optredens gedaan…hmm...óf zou dit een smoes zijn geweest? Nou ja, geeft niks, vergissen is menselijk, toch?

Er waren 48 mensen speciaal voor mij gekomen en dat maakt een opname als dit toch een beetje een thuiswedstrijd. Mijn tante Auk had ik al vijf jaar niet gezien en die zat zomaar in het publiek! Even bijgekletst en gepronkt met Merlijn, de kleine van mijn zus. Die wou steeds het podium op, we hebben er dus een artiest bij. Zal wel komiek worden, denk ik.
Je merkt het al, ik zit nog helemaal vol van gister, ik vond het echt super!

Alle aanwezigen, bedankt voor jullie enthousiasme en warmte, en voor degene die nog twijfelt: ik vond het écht super!

28.02.2007:

Vandaag is Ellis jarig! Ze is nu 59, ze wordt dit jaar voor de derde keer al bijna zestig! Vanaf deze kant, Ellis, heel erg gefeliciteerd met je verjaardag.

Ik hoop dat ik je nog heel wat jaartjes om me heen mag hebben.

Naast dat je in eerste plaats een fantastische moeder voor je eigen kinderen bent, ben je al bijna 10 jaar mijn showbizzmoeder!
Even wat grappigs over Ellis…Ik haal Ellis meestal op als we het land in gaan, dus eerst even langs Eemnes, hier zit Ellis altijd met een keurig kapsel al helemaal klaar op me te wachten. Hup…spullen in de auto…sjeezen. Al duurt dat spullen in de auto iets langer dan hier beschreven. Ellis neemt altijd mijn totale discografie, de inhoud van een kleine apotheek én diverse handigheidjes zoals pleisters, een naaisetje, etc, mee, ‘je weet immers nooit waar je nog terecht komt’. Dit alles draagt ze áltijd in haar blauwe én zwarte tas overal mee naartoe. Ik heb haar aangeboden een rolkoffer c.q. trolley voor haar te kopen, maar nee, ze redt het nog altijd met deze twee. En als je iets nodig hebt, je hoeft maar naar Ellis te vragen en ze heeft een oplossing, dus naast manager, producer, mental coach, 2e moeder en vriendin is ze ook nog eens superhandig om mee te nemen. Ik kan dan ook iedereen van harte een Ellis aanraden, als je maar van mijn Ellis afblijft! JA!?!

Nog heel veel goede gezonde jaren! SMOK!

25.02.2007:

Zaterdag tussen twaalf en een , in de kapsalon, in het washok, naast de wasmachine en de droger, even bijgekletst met Atos Radio, een leuk, persoonlijk interview.

Wat was het zondag weer leuk! Ik heb wel vaker in ‘Hart voor Muziek’ gestaan, maar deze keer was het anders.
Sinds ik overspannen ben geweest is er zoveel veranderd in mijn beleving, telkens als ik nu de bühne op ga, ben ik gespannen. Dat had ik vroeger nooit. Ik ben ook verlegen geworden in het benaderen van mensen,  een soort onzekerheid. Heel raar, want dit is echt nieuw voor me. Ik heb heel vaak te horen gekregen dat mensen me arrogant vonden, terwijl ik me daar helemaal niet bewust van was. Het bekende ‘muurtje’ is daar bij mij denk ik de oorzaak van geweest. Mensen die me kennen weten dat, maar niet iedereen prikt door de buitenkant heen… Maar goed…even terug naar ‘Hart voor Muziek’!
Het was in de Bavaria House in Helmond, wat een mooie locatie.

Het zat jammergenoeg niet helemaal vol, maar vol genoeg om een goede sfeer neer te zetten. Er waren veel artiesten, waaronder Alex (bossie rooie rozen), Grad Damen, Henkie en mijn naamgenoot Jeffrey Heessen.
Het was leuk om Jeffrey (Heessen!!!) weer eens te zien, twee jaar terug echt nog een knulletje en nu meer een gozer. Hij heeft zich goed ontwikkelt. Zijn stem is veel beter geworden en hij doet het op de bühne ook leuk.

Ik was na Alex, en voor Grad. Het duurde echt zó kort, ik kwam er net lekker in..! Het is leuk om met de camera te spelen, je merkt aan de cameramensen altijd dat ze het leuk vinden als je een beetje met de camera ‘flirt’ !



Ik kwam mijn koor-maatjes Ewan en Jolanda ook nog tegen, ze hebben mijn backings gedaan op de single ‘Alles wat je zei’, én tijdens mijn Nationaal Songfestival deelname. Leuk om weer even bij te kletsen en de complimenten over mijn nieuwe single in ontvangst te nemen. Echt super, iedereen is zo enthousiast. Joehoe!

23.02.2007:

En daar gingen we woensdag weer: met een volle tank op naar zuid Nederland. Een van de mooiste streken, met echt heerlijke mensen. Warm, enthousiast, en ja hoor, hoe kan het ook anders, Bourgondiërs!



We gingen eerst naar Helmond, naar mijn grote vriend Ewald van Liempt. Hij is ten eerste een heel aardige jongen, maar ook de man van een Drentse vrouw. Prima kerel! Nee geintje, hij steunt me al vanaf het prille begin en dat is leuk! Het mooie van contacten al deze is de interactie op de radio.
Als je elkaar wat beter kent durven mensen je meer te vragen en dat maakt het voor de mensen thuis leuk om naar te luisteren.

Het was een leuk interview.
We hadden eigenlijk in het begin van de middag nog een interview willen plannen, maar in verband met het carnaval was de bereikbaarheid van onze radiomakers niet optimaal. Oplossing: lekker even Den Bosch in! Ellis en ik hebben heerlijk geluncht en gepraat en daarna zijn we even taart gaan halen voor ons volgende bezoek.

We gingen naar Atlantis FM, ook in Den Bosch. Daar zat mijn vriendin(-netje) Conny Kerssens, een klein vrouwtje van middelbare leeftijd met de energie van een jonge deerne. Wat een heerlijk wijf. Superenthousiast en met zoveel bezieling met radio bezig. Geen wonder dat ze heel populair is, de energie spat van de radio!
We hebben erg gelachen en veel gekletst want Conny valt zonder twijfel in de categorie ‘Rap van de tongriem’ gesneden!

Daarna naar huis gereden, om 07.30 uur vertrokken en om 19.30 uur weer thuis…even om aan te geven dat de optredens, het openbaar bestaan, maar zo’n klein stukje is van dat wat een wij artiesten doen. ‘Like I said before….It’s a way of life…and I love it’!

Gewoon even een weekendje eruit. Voor Valentijn én omdat ik vrijdag a.s. 2 jaar getrouwd ben. ’t Gaat echt snel! Oh ja, mijn ouders vierden dinsdag hun trouwdag , mijn schoonvader is vandaag jarig en Ellis de 28e van februari! Druk, dus.

Ellis wees me op mijn horoscoop (schorpioen), www.jouwhoroscoop.nl, en ik weet het, je kunt het op vele manieren interpreteren, maar het was toch wel een rake deze week.

Gister heb ik een bezoek gebracht aan omroep Dommelland. Radio en TV in één. Heel leuk.
Leuk enthousiast team, we liepen binnen 10 minuten al in de polonaise door het beeld. Het was een leuk gesprek. Ze hebben ‘Baila senorita’, ‘Ware liefde’ en de clip van ‘Soms hoor ik weer je stem’ gedraaid.
Tussendoor hebben we gekletst over van alles en nog wat, maar vooral over de muziek. We hebben flink gelachen!

’t Is Nu 14.23 uur en ik ga even lekker naar de sportschool….de strijd tegen de kilo’s gaat onverminderd door!

09.02.2007:

Ik ben vandaag weer ‘on tour’ geweest. Niet ver hoor, ik moest naar Nunspeet. Bij RTV Nunspeet kom ik al zeker een jaar of acht over de vloer. Bij Willen en Heleen de Bonte, en hun zoon Marcel. Lieve mensen met een enorme passie voor radio maken. De dames van de kabelkrant hebben nog even een fotootje gemaakt, dus woon je in de buurt van Nunspeet: ik kan voorbij komen! Het was gezellig, en de chocomel was heerlijk!

Afgelopen woensdag ben ik ’s avonds via Eemnes, Ellis woont hier, naar Breda gereden. Frank Mol heeft bij Stadsomroep Breda een programma. Het thema van vanavond was de Nationaal Songfestival (NSF) Top 50. Luisteraars konden stemmen en op nr. 1 stond, hoe kan het ook anders: ‘Waar en wanneer’! Nee hoor, de nr. 1 was voor Edsilia met ‘Hemel en aarde’.
Nu is het NSF niet een van mijn favorieten, ook niet voor 2003 ;) maar het valt me altijd op dat de échte fans met zoveel bezieling bezig zijn met het NSF.

05.02.2007:

Vandaag ben ik te gast geweest bij RTV Drenthe. In Drenthe’s muziekmiddag werd ik door radiopresentator René Steenbergen geïnterviewd.

Leuk, want naast de connectie die we via de muziek hebben komt René altijd bij Mike in de kapsalon én hij woont ook in het centrum van Hoogeveen.

Het was tussen het lange wachten door erg gezellig, we hebben veel gelachen. Ik heb even bijgekletst met Charléne, echt een lieve meid. Lucas en Gea waren ook erg aardig, ik heb ze weleens eerder ontmoet, maar nooit echt met ze gepraat. Ik vind die soap van hun leuk, die draait momenteel op RTV Oost.



Het was druk en het publiek was heel enthousiast, ik heb me prima vermaakt. Ik voelde me goed in mijn nieuwe outfit, ik had een hele donkere jeans gekocht bij de Lakeside in Hoogeveen en een jasje bij Ger van Riemsdijk in Hilversum. Kleren maken de man, toch?

Ook niet onbelangrijk ;) de reacties op de nieuwe single “Baila Senorita” zijn echt top!